Kuala Lumpur’da otelin balkonuna oturup karşımda Petronas Kuleleri’yle dizüstünü açtığım bir kare var. “Tatilde asla kod yazmam” diyen adamın fotoğrafı bu. Savunmam: manzara o kadar iyiydi ki kod bile keyifli geldi.
2023’ün son gecesini Jalan Alor’da geçirdim: KL’nin meşhur sokak yemeği caddesi. Bir tarafta wok ateşleri, öbür tarafta plastik taburede oturan yüzlerce insan. Saat tam on ikide kimse havai fişeklere bakmadı çünkü herkesin elinde şiş vardı. Bence doğru tercih.
KL tuhaf bir şehir: bir sokakta cam gökdelen, hemen arkasında kolonyal dönemden kalma dükkânlar, iki adım ötede tapınak. Sanki üç şehir aynı adrese taşınmış ve gayet iyi anlaşıyorlar.
O tapınaklardan birine, bir Hindu tapınağına girdim ve yarım saat çıkamadım. İçerisi bir renk patlaması: tavanda mandala desenleri, sütunlarda yüzlerce figür, her köşede başka bir motif. Bir adam zurnaya benzeyen bir çalgı çalıyordu; yere bağdaş kurup dinledim. Dinin bile renkle ve müzikle anlatılabildiğini orada, o parlak zeminin üstünde otururken düşündüm. Fotoğrafı galeride; yüzümdeki ifade her şeyi anlatıyor.
kuala lumpur · 5 kare
jalan alor · 5 kare
